علی ایرانمنش، دانش‌آموز نوجوان کرمانی، هنوز ۱۵ سالش کامل نشده بود که پای در راه جبهه گذاشت. مادرش، طاهره ایلاقی، از کودکیِ پسری می‌گوید که از همان سال‌های دبستان دغدغه مردم و کشور را داشت و برای رفتن به جبهه، رضایت خانواده را جلب کرد.
علی با اسلحه‌ای که هم قد خودش بود، در برف هم نگهبانی می‌داد. این هنر علی بود که توانست در چنین شرایطی حضور فعال داشته باشد ولی برای ضد انقلاب کشتن نوجوانی مانند علی، هنر نبود.