دلنوشته خادم راهیان نور البرزی در معراج شهدای اهواز؛
عطر شبکه‌های چوبی معراج شهدای اهواز مرا به خود فرا می‌خواند. دستانم را از دور دراز می‌کنم تا زودتر به ضریح برسم. می‌چسبم به ضریح و پاهایم سست و بی رمق می‌شوند. می‌نشینم و زل می‌زنم به آرام گرفتگان سفید پوش داخل ضریح.