دانش‌آموزان در راهروهای مدرسه قدم می‌زنند، در کلاس‌ها می‌نشینند و والدین، فرزندانشان را راهی مدرسه می‌کنند؛ قاب‌هایی آشنا از روزهای مدرسه که در یک لحظه جای خود را به تصاویر واقعی و تلخ مدرسه شجره طیبه میناب پس از حمله شنیع و جنایتکارانه آمریکا می‌دهد؛ تصاویری که داغ آن روز تلخ و جای خالی دانش‌آموزان شهید را به یاد می‌آورد و جنایت آمریکا در به خاک و خون کشیدن کودکان و دانش‌آموزان این مدرسه را در قاب تصویر ماندگار می‌کند. با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی، جای خالی این دانش‌آموزان بیش از همیشه در راهروها و کلاس‌های مدرسه به چشم می‌آید؛ جای خالی کودکانی که رفتند تا به مدرسه بروند، اما دیگر به خانه بازنگشتند.