«حالا وقت استراحت نیست»؛ روایت بازگشت شهید کاظم محمودی به جبهه
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید کاظم محمودی، فرزند علی، اول فروردین ۱۳۳۸ در شهر نراق از توابع شهرستان دلیجان، در خانوادهای مذهبی و سادهزیست به دنیا آمد. خانوادهاش از راه کشاورزی و دامداری امرار معاش میکردند و او نیز از نوجوانی، در کنار تحصیل، یاریرسان پدر و مادر بود.

کاظم از دانشآموزان باهوش و ممتاز بود و تحصیلات خود را تا دریافت دیپلم رشته اقتصاد ادامه داد. در ماههای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، به جمع جوانان انقلابی پیوست و در فعالیتهای آن روزها مشارکت کرد.
او اوایل سال ۱۳۵۷ به خدمت سربازی رفت و در جریان مبارزات انقلاب، در پی پیام امام خمینی(ره) مبنی بر ترک پادگانها، به خانه بازگشت. پس از پیروزی انقلاب، بار دیگر خدمت سربازی را ادامه داد و در سال ۱۳۵۹ آن را به پایان رساند.
کاظم از نخستین روزهای پیروزی انقلاب در فعالیتهای مساجد حضور داشت و با آغاز جنگ تحمیلی، به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. در چندین عملیات، از جمله فرمانده کل قوا، شکست حصر آبادان، فتحالمبین و محرم شرکت کرد.
در یکی از اعزامها مجروح شد، اما مجروحیت او را از ادامه حضور در جبهه بازنداشت. پس از ترخیص از بیمارستان، وقتی از او خواستند مدتی استراحت کند، پاسخ داد: «حالا وقت استراحت نیست» و با لبخند گفت: «پاسدار یعنی شهید.»
شجاعت و توانایی او در انجام مسئولیتها موجب شد فرماندهی دسته و گروهان را بر عهده بگیرد و در عملیات محرم، بهعنوان معاون فرمانده گردان محمد رسولالله(ص) از لشکر ۱۷ علیبنابیطالب(ع) خدمت کند.
سرانجام در آبان ۱۳۶۱، در جریان عملیات محرم، بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر این فرمانده ۲۳ساله به زادگاهش منتقل شد و در نراق، کنار مزار برادرش، شهید عبدالله محمودی، به خاک سپرده شد؛ برادری که فروردین همان سال در شوش به شهادت رسیده بود.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی