شهادت آیت‌الله اشرفی اصفهانی؛ جنایتی علیه ایمان، آگاهی و وحدت ملت ایران
معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان زنجان گفت: آیت‌الله اشرفی اصفهانی از جمله شخصیت‌هایی بود که جایگاه علمی و دینی خود را در خدمت به مردم و دفاع از ارزش‌های اسلامی قرار داد. حضور مستمر او در عرصه‌های دینی و اجتماعی، به‌ویژه در دوران دفاع مقدس، نشان‌دهنده پیوند عمیق میان باور‌های اعتقادی، مسئولیت اجتماعی و حمایت از رزمندگان اسلام بود.
به گزارش نوید شاهد زنجان، شهادت آیت‌الله عطاءالله اشرفی اصفهانی، پنجمین شهید محراب، در ۲۳ مهرماه ۱۳۶۱ به دست عناصر گروهک منافقین، یکی از حوادث تلخ تاریخ انقلاب اسلامی و نمادی از دشمنی جریان‌های تروریستی با روحانیت انقلابی و شخصیت‌های تأثیرگذار در هدایت فکری و معنوی جامعه است. این عالم مجاهد که سال‌های عمر خود را در مسیر تبلیغ دین، خدمت به مردم و پشتیبانی از انقلاب اسلامی سپری کرد، با شهادت خود برگ دیگری بر دفتر ایثار و فداکاری مردان بزرگ این سرزمین افزود.
آیت‌الله اشرفی اصفهانی از جمله شخصیت‌هایی بود که جایگاه علمی و دینی خود را در خدمت به مردم و دفاع از ارزش‌های اسلامی قرار داد. حضور مستمر او در عرصه‌های دینی و اجتماعی، به‌ویژه در دوران دفاع مقدس، نشان‌دهنده پیوند عمیق میان باور‌های اعتقادی، مسئولیت اجتماعی و حمایت از رزمندگان اسلام بود. او در جایگاه امام جمعه کرمانشاه، علاوه بر انجام وظایف دینی، در تقویت روحیه مردم و رزمندگان نقش داشت و با سخنان و مواضع خود، بر اهمیت حفظ وحدت و ایستادگی در برابر دشمن تأکید می‌کرد.
ترور این عالم برجسته به دست منافقین، تنها حذف فیزیکی یک شخصیت دینی نبود؛ بلکه اقدامی خشونت‌آمیز علیه جایگاه علم، معنویت و وحدت اجتماعی به شمار می‌رفت. گروهک منافقین با هدف قرار دادن شخصیت‌های مؤثر انقلاب اسلامی، در پی ایجاد ناامنی، تضعیف روحیه عمومی و آسیب رساندن به انسجام جامعه بود. با این حال، شهادت شخصیت‌هایی همچون آیت‌الله اشرفی اصفهانی، به‌رغم اندوه و خسارت سنگینی که به همراه داشت، نتوانست باور‌های مردم و اراده آنان برای دفاع از ارزش‌های خود را از میان ببرد.
اهمیت یادآوری شهادت پنجمین شهید محراب، فراتر از بازخوانی یک واقعه تاریخی است. این مناسبت فرصتی برای شناخت ماهیت تروریسم و توجه به هزینه‌هایی است که ملت ایران در مسیر تثبیت و دفاع از انقلاب اسلامی متحمل شده است. ترور شخصیت‌های دینی و انقلابی، خانواده‌های بسیاری را داغدار کرد و آثار عمیقی بر جامعه بر جای گذاشت؛ ازاین‌رو، حفظ اسناد تاریخی، ثبت خاطرات و تبیین مستند این حوادث، مسئولیتی مهم در برابر نسل‌های آینده محسوب می‌شود.
از سوی دیگر، معرفی سیره شهیدان محراب باید با شناخت ابعاد علمی، اخلاقی و اجتماعی زندگی آنان همراه باشد. آیت‌الله اشرفی اصفهانی را نمی‌توان تنها با واقعه شهادتش شناخت؛ بلکه باید به سال‌های تلاش علمی، فعالیت‌های دینی، ارتباط با مردم و نقش او در دوران دفاع مقدس نیز توجه کرد. چنین نگاهی کمک می‌کند تا نسل جوان، افزون بر آگاهی از جنایت‌های گروهک‌های تروریستی، با منش و ارزش‌هایی آشنا شود که این شهیدان در طول زندگی خود برای آنها تلاش کردند.
در این مسیر، رسانه‌ها، مراکز فرهنگی و نهاد‌های مسئول در حوزه ایثار و شهادت وظیفه دارند با بهره‌گیری از اسناد معتبر، روایت‌های دقیق و شیوه‌های متناسب با نیاز‌های نسل امروز، ابعاد مختلف زندگی شهدای محراب را معرفی کنند. تبیین حقیقت تاریخی این حوادث باید به دور از اغراق و همراه با امانت‌داری باشد تا مخاطبان بتوانند با شناختی روشن از گذشته، پیامد‌های خشونت و تروریسم را بهتر درک کنند.
شهادت آیت‌الله اشرفی اصفهانی یادآور این حقیقت است که ترور و خشونت، اگرچه می‌تواند جان انسان‌های ارزشمند را بگیرد، قادر به محو آثار فکری، اخلاقی و اجتماعی آنان نیست. نام و یاد این عالم مجاهد همچنان بخشی از حافظه تاریخی ملت ایران است و بازخوانی زندگی و شهادت او، فرصتی برای تجدید عهد با ارزش‌هایی همچون ایمان، خدمت به مردم، وحدت و مسئولیت‌پذیری به شمار می‌رود.
گرامیداشت پنجمین شهید محراب، در نهایت، پاسداشت حقیقت و ضرورت انتقال درست تاریخ به نسل‌های آینده است؛ نسلی که باید بداند امنیت و آرامش امروز، بدون شناخت رنج‌ها، فداکاری‌ها و هزینه‌های سنگین گذشته، به‌درستی درک نخواهد شد. زنده نگه داشتن یاد آیت‌الله اشرفی اصفهانی، نه‌تنها ادای احترام به مقام این شهید والامقام، بلکه فرصتی برای تقویت آگاهی تاریخی و مقابله با فراموشی جنایت‌های تروریستی است.