«من نیز وظیفه‌ای دارم»؛ پاسخ سربازی که به جبهه بازگشت
شهید "محمدربیع آقایی"، کشاورز جوان روستای ده‌مهدی شازند، در روزهای مرخصی با پیشنهاد بازنگشتن به جبهه روبه‌رو شد؛ اما با یادآوری رنج مردم مرزنشین گفت: «من نیز وظیفه‌ای دارم.» او به محل خدمتش بازگشت و بیست‌ویکم مهرماه ۱۳۶۶ در جزیره مجنون به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید محمدربیع آقایی، فرزند رحمان، نخستین روز فروردین‌ماه ۱۳۴۵ در روستای ده‌مهدی از توابع شهرستان شازند، در خانواده‌ای کشاورز دیده به جهان گشود. تا پایه پنجم ابتدایی تحصیل کرد و سپس شغل پدران خود را در پیش گرفت. روزهای جوانی‌اش با کار در مزرعه و تلاش برای به دست آوردن روزی حلال گذشت.
هنگامی که به خدمت سربازی فراخوانده شد، بی‌درنگ لباس رزم پوشید و برای دفاع از دین و کشورش راهی جبهه شد. او سرباز لشکر ۹۲ زرهی اهواز بود و در کنار دیگر رزمندگان، در برابر تجاوز ارتش عراق ایستاد.
در یکی از مرخصی‌ها، زمانی که برای دیدار خانواده به روستای ده‌مهدی آمده بود، به او پیشنهاد کردند به دلیل شدت درگیری‌ها از ادامه خدمت منصرف شود و به منطقه بازنگردد. پاسخ محمدربیع روشن بود: «انسان بمیرد به نام و نماند به ننگ.»
او با اشاره به جنایت‌های ارتش بعث علیه مردم مرزنشین، خطاب به پیشنهاددهندگان گفت: «اگر به مناطق جنگی بروید و جنایات بعثی‌های عراق را در حق مردم مظلوم مرزنشین ایران ببینید، حاضر نمی‌شوید که میدان جنگ را ترک کنید؛ من نیز وظیفه‌ای دارم.»
محمدربیع به جبهه بازگشت و سرانجام بیست‌ویکم مهرماه ۱۳۶۶، هنگام نبرد در جزیره مجنون عراق، بر اثر اصابت ترکش خمپاره به پهلو به شهادت رسید. پیکر مطهر او در زادگاهش، روستای ده‌مهدی شازند، به خاک سپرده شد.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی