شهید «محمد خرمی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: امروز که دشمنان جنایتکار با تمام قدرت در برابر اسلام بپاخاسته و کمر به نابودی اسلام بسته، ما هستیم که باید گفته امامان(ع) را تحقق بخشیم که ایران در مقابل تمامی کفر با قامتی به بلندی ابدیت ایستاده است و آنقدر خون می‌دهیم که درخت اسلام آبیاری شود.

فرزند شهید تعریف می‌کند: پدرم همیشه به ما، فرزندانش، نصیحت می‌کرد که هرگز تسلیم حرف زور دشمن نشویم. خودش نیز با اینکه رفتگر ساده شهرداری بود، تا آخرین نفس از میهنش دفاع کرد.

پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان هرمزگان تصاویر به یادگار مانده از شهید «شهریار برومند تمبکی» را برای علاقه‌مندان منتشر کرد.

فرزند شهید تعریف می‌کند: پدرم در دبی کار می‌کرد. یک شب خواب دیده بود که خرمشهر آزاد شده است. به همین دلیل، به دوستانش گفت؛ من دیگر اینجا نمی‌مانم. می‌خواهم به ایران بروم و در جبهه حق علیه باطل بجنگم.

خواهر معلم شهید «فاطمه سالاری» از شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، چنین روایت می‌کند: در شهر هشتبندی بودم که شوهرخواهرم با من تماس گرفت و گفت؛ من الان بیمارستانم، بیایید اینجا تا خواهرتان را پیدا کنیم. هنوز نمی‌دانستیم دقیقاً چه اتفاقی افتاده. به همراه برادرم راهی میناب شدیم. وقتی رسیدیم، دیدیم با بولدوزر در حال جابه‌جایی آوار مدرسه هستند. برادرم همان‌جا ماند و من به بیمارستان رفتم. در بیمارستان، فهرست مجروحان را یکی‌یکی بررسی می‌کردم و به دنبال نام خواهرم می‌گشتم، اما اسمش در میان مجروحان نبود. حدود ساعت ۱۰ شب بود که عکس شهدا را نشانمان دادند. با دیدن عکس‌ها و از روی گوشواره‌هایش توانستم خواهرم را شناسایی کنم؛ صورتش کاملاً سوخته بود و دیگر از چهره‌اش نمی‌توانستم او را بشناسم.

شهید «حسین شاکری فاریاب» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: از ملت مسلمان ایران می‌خواهم که همواره پیرو اسلام باشند و دست از یاری امام امت خمینی عزیز برندارند که تنها راه سعادت مسلمانان پیروی از دستورات نجات بخش اسلام است.

نوید شاهد هرمزگان حکم ماموریت و اسناد تحصیلی به یادگار مانده از شهید «تیمور شاکری» را منتشر می‌کند.

همرزم شهید تعریف می‌کند: من و شهید رهبری در پایگاه زید همرزم بودیم. ایشان در آن زمان خمپاره‌انداز بود. جوانی مؤمن و متعهد به انقلاب بود و نمازش را به‌ موقع و سر وقت به جا می‌آورد. اعتقاد خاصی به خواندن نماز شب داشت و هر شب در تاریکی، با عشق و علاقه نماز شب می‌خواند.

همسر شهید تعریف می‌کند: حدود شش‌ماهه باردار بودم که اسم فرزندمان را انتخاب کرد. گفت اگر فرزندمان پسر شد، نامش را عمران می‌گذاریم. دلیل این انتخاب را از او پرسیدم و گفت؛ عمران یکی از اسامی حضرت علی (ع) است.

برادر شهید معلم «راحله رنجبری» از شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، درباره لحظه ورود به محوطه مدرسه و مشاهده ویرانی آن، چنین روایت می‌کند: وقتی وارد محوطه مدرسه شدم و دیدم مدرسه تخریب شده و موشک به آن اصابت کرده است، دیگر اختیار حالم دست خودم نبود. بچه‌ها را می‌دیدم که روی زمین افتاده بودند. آن لحظه، روایتی را که از کربلا شنیده بودم، با چشم خودم دیدم.