شهید «مهران زیلابی» شجاعت و مهربانیش مرز‌های انسانیت را درنوردیده بود به طوری که در لحظات خطر هرگز بی‌تفاوت نبود حتی در شرایطی که انفجار و ناامنی همه را به فکر نجات جان خویش و فرار انداخته بود وی با دلسوزی تمام به سمت مجروحی که طلب آب می‌کرد دوید.

شهید ناو سروان «ایمان خلیلی نژاد» افسر غیور مرز‌های آبی ایران، از صیدون تا سریلانکا مسیر زندگی اش را با ایمان، تلاش و غیرت در راه دفاع از وطن پیمود و سرانجام در سیزدهم اسفندماه ۱۴۰۴ بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکایی به ناو دنا به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

سردار سرتیپ دوم پاسدار شهید «حاج عبدالرسول فتحی‌نیا»، از رویش‌های اصیل مکتب خمینی (ره) بود مردی که هم‌نشینی با قلم و هنر خطاطی را با صلابت رزمندگی در هم آمیخت. او که تمام عمرش را در مسیر خادمی اهل‌بیت (ع) و پاسداری از حریم ولایت سپری کرده بود، سرانجام در پیوند با عهدی که با مولایش بسته بود، در روزی که داغی جانکاه بر دل‌های منتظر نشست به ملکوت اعلی پرواز کرد.

شهید «علی چعبی» نامش را از مولای متقیان وام گرفت و در مسیر دفاع از وطن جان شیرینش را فدای آرمان‌ها کرد وی نه تنها یک سرباز دلاور بلکه فرزندی صالح، رفیقی امین و جوانی متدین بود که در اوج جوانی و در حالی که شمارش معکوس بازگشت به آغوش خانواده را آغاز کرده بود در کردستان به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهید «رضا چعبی» با وجود دلبستگی به خانه و رویای تشکیل زندگی مسیر خدمت سربازی را با انگیزه انتخاب کرد و در حالی که تنها پنج روز تا پایان خدمتش باقی مانده به شهادت رسید.

شهید «سیدرضا سیدحسینی» از جوانان مؤمن و متعهدی بود که در دامان خانواده‌ای مذهبی پرورش یافت، از همان سال‌های کودکی با مسجد، هیئت‌های مذهبی و فرهنگ ایثار و شهادت انس گرفت. وی سرانجام در دوران خدمت سربازی در کردستان و بر اثر انفجار به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

سردار سرلشکر شهید «غلامعلی رشید» از زمره فرماندهانی بود که زندگی اش از کوچه‌های شهر مقاوم دزفول آغاز شد و در نهایت در اوج ایثار و در رکاب فرزندش به شهادت رسید.

شهید «امیر نیسی» جوانی مؤدب و مهربان بود وی که تنها حدود ۱۰ روز از پایان خدمت سربازی اش باقی مانده بود، در دهم فروردین ماه ۱۴۰۵ در پادگان پنجم شکاری امیدیه به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از تشییع باشکوه در قطعه مدافعان حرم شهرستان اهواز به خاک سپرده شد.

شهید «علی درویشی» از همان سال‌های نوجوانی، مسیر خود را با مسجد، بسیج و خدمت به مردم گره زد. وی از نوجوانی مؤمن، درس‌خوان و خوش‌اخلاق که از ۱۳ سالگی وارد پایگاه بسیج شد و سال‌ها بعد با انگیزه‌ای عمیق و اعتقادی راسخ، لباس پاسداری بر تن کرد و در مسیر خدمت به شهادت رسید.

شهید «مهدی جلالی» از همان دوران خود را به عنوان سرباز وطن می‌دانست در سال‌های نوجوانی فعالیت‌های بسیجی وی سمت و سویی جدی‌تر یافت و با حضور فعال در برنامه‌های فرهنگی و جهادی، به عنوان بسیجی فعال شناخته شد، و همیشه اکثر وقت خود را برای حضور در گشت و حفاظت از محله صرف می‌کرد.