شهید «نادر ایزد پناه» مهرماه سال ۱۳۶۴ هنگام آغاز سال تحصیلی دانشگاه حضور در سنگرهای جبهه را بر کلاسهای درس ترجیح میدهد و به فرمان امامش که جبهه از اهم واجبات است جامه عمل میپوشاند.
سردار شهید «هوشنگ تلغری» نخستین فرمانده نیروهای مسجدسلیمان بود که پس از حمله نیروهای بعثی طرز کار با سلاحهای سنگین را فرا گرفت و در سوسنگرد به فرماندهی سردار پورکیان با دشمنان مقابله نمود، شجاعت و درایت بی حد هوشنگ باعث شد، دوستانش به او ارتش یک نفره بگویند.
طلبه شهید حجت الاسلام «حبیب الله عصاره» حس مسئولیت و عشق به دفاع از اسلام وی را آرام نمیگذاشت پس از مدتی تحصیل در قم برای آنکه هم تحصیل کند و هم به مناطق عملیاتی نزدیک باشد، رهسپار حوزه علمیه المهدی (عج) مسجدسلیمان شد تا درس و جهاد را در هم آمیزد.
شهید «مهران صالحپور» با خوابیدن روی نارنجک ضامن در رفته، جان دهها بسیجی و پاسدار حاضر در آن محدوده را نجات داد و خود عاشقانه به سوی معبود خویش پر گشود و به دیدار برادر شهیدش، اسفندیار و دیگر دوستان شهیدش شتافت.
شهید «ماشاالله شیرعلی سام» یکی از مخترعین و مبتکرین این مرز و بوم بود که برای توان رزمی لشکر اسلام شبانهروز نمیشناخت، از اختراعات وی شامل ساخت مین یاب الکتریکی، ساخت درب بازکن الکتریکی با دوربین شناسایی، ساخت تعدادی از کیتهای الکترونیکی به عنوان کاردستی برای دوستان خود و ساخت یک نوع فرستنده با موج MW و برد ۵۰ کیلومتر در سال ۱۳۵۷ برای پخش سخنرانی و سرودهای انقلاب بود.
شهید «ظهراب آقاجری» دوران کودکی را با وجود مادری با تقوا و پدری مومن و معتقد، اعمال و کردار خود را به آداب اسلامی و دینی آراست و نماز را به عنوان سرلوحه زندگی خود بنا نهاد. هر چند که کودک بود ولی رفتار و کردار بزرگان را پیشه خود کرد چراکه در خانوادهای بزرگ و با اصالت پرورش یافت.
شهید «بیژن غلامی نژاد» از غواصان کارآمد گردان کربلا لشکر ۷ ولیعصر (عج) بود که در نبردهای متعدد در خط مقدم با بعثیان متجاوز دوش به دوش دیگر رزمندگان اسلام جنگید.
شهید «عبدالحمید قاصد گماری» که فقر را احساس کرده بود، از هیچ کوششی در مناطق محروم محل تدریس کوتاهی نکرد و در این راه موفق شد کتابخانه و ورزشگاهی در آنجا تأسیس نماید و در راه اندازی آنها به طور جدی فعالیت نمود.
شهید «محمدعلی خدری نژاد» با معرفی فرماندهی کل سپاه به عنوان فرمانده سپاه شوشتر معرفی شد و با شروع جنگ تحمیلی در جنوب کشور سریعاً آماده سازی و آموزش نیروهای مردمی را آغاز و گروههای اولیه جهت دفاع به سوسنگرد اعزام کرد.
عشق شهید «عبدالکریم لرکی» به انقلاب و امام خمینی (ره) بسیار آگاهانه و ریشه دار بود و خود را سرباز امام و انقلاب میدانست و روح مقاومت و ایثار در وی موج میزد.