شهید «امیر حسین عبدی» در ۲۷ سالگی به آرزوی دیرینه اش رسید؛ جوانی که فرماندهانش آینده‌ای روشن برای او در مسیر خدمت پیش بینی می‌کردند. اما تقدیر الهی برایش والاترین مقام را رقم زد. او که هیچ گاه به دنبال عنوان و جایگاه نبود، با اخلاص و فداکاری، نام خود را در دفتر پر افتخار شهیدان ماندگار کرد.

همسر شهید «احمد امانی» روایت می‌کند: آخرین بار که می‌خواست به او گفتم: «خدا نگهدارت باشد»؛ او انسانی مؤمن، مهربان و مسئولیت‌پذیر بود که سرانجام در دفاع از کشور و ارزش‌های اسلامی به شهادت رسید.

پدر، مادر و همسر شهید «احسان صادقی»، از جوانی روایت می‌کنند که عشق به حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) در تار و پود زندگی‌اش جریان داشت. او با اخلاق نیکو، ایمان عمیق، روحیه ایثار و عشق به خانواده، راهی را برگزید که سرانجام به افتخار شهادت ختم شد.

شهید«محمدرسول امیری»، از شهدای جنگ رمضان، پیش از شهادت با حضور در موکب شهدای بخش قلعه‌شاهین شهرستان سرپل‌ذهاب در اربعین ۱۴۰۴، عاشقانه و بی‌ریا به زائران حضرت اباعبدالله الحسین (ع) خدمت می‌کرد؛ شهیدی که عشق به سیدالشهدا (ع)، اخلاص در عمل، رعایت حق‌الناس و احترام به خانواده، شاخص‌ترین ویژگی‌های اخلاقی او بود.

شهید «فرامرز حضرتی»، کارمند اداره بهزیستی شهرستان قصرشیرین، از جمله شهدای جنگ ۱۲ روزه است که سحرگاه جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ در جریان حمله رژیم صهیونیستی به ساختمان اداره بهزیستی این شهرستان، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید «گودرز اکبری‌فر»، پاسدار دلیر کرمانشاهی که در پنجم مرداد ۱۳۶۷ در درگیری با نیرو‌های سازمان منافقین به فیض شهادت نائل آمد، تصاویر و گوشه‌هایی از زندگی و رشادت‌های او منتشر شد.

شهید «مولاداد کمری»، پس از سال‌ها کار سخت، با حضور داوطلبانه در جبهه‌ها، با رشادت در مقابل دشمن جنگید و در نهایت جان خود را فدای امنیت کشور کرد.

شهید «سیف‌الله مطاعی چقاگنوجی» از همان دوران نوجوانی، روحیه‌ای آرام، مهربان، مسئولیت‌پذیر و مردمی داشت و همواره به اخلاق نیکو و ادب در میان دوستان و آشنایان شناخته می‌شد.

در واپسین روز‌های زندگی، شهید «صدیق احمدی‌نیا» خطاب به خانواده‌اش تأکید کرد که باید با تحمل و بردباری، حقیقت شهادت را بپذیرند و به مسیر جهاد و ایثار وفادار بمانند.

شهید «رحمت‌الله مرزبانی»، پاسدار سپاه کامیاران، در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۶۴ طی درگیری با گروه‌های ضدانقلاب به شهادت رسید و خاطره‌اش گرامی باد.