شهید احمد توحیدی فر در وصیت‌نامه خود خطاب به ملت ایران تأکید کرد: "پیرو فرمان‌های امام خمینی باشید که مایۀ سعادت دنیا و آخرت شماست". این شهید والامقام که در عملیات شلمچه به شهادت رسید، از همگان خواست تا در برابر دشمنان اسلام استوار بایستند و راه شهدا را ادامه دهند.

شهید یدالله بهزادپور در وصیت‌نامه خود با استناد به آیات قرآن و تأکید بر تداوم راه شهدا و ولایت، از ملت ایران خواست تا با ذکر خدا، تقوا و صبر، آرمان‌های انقلاب اسلامی را پاس دارند و امام و رهبری را تنها نگذارند.

شهید سیدقاسم جلیلی مجره در آخرین پیام خود نسل جوان را مخاطب قرار داد: "ما کربلاهای هشت و نصرهای چهار را آفریدیم، اکنون نوبت شماست که با سلاح ایمان و عمل، سنگرهای جدید را فتح کنید. مبادا تاریخ از غیبت شما در میدان‌های امروز شرمسار شود!"

شهید محمد حشمی‌پور در وصیت‌نامه خود با تأکید بر آگاهانه انتخاب کردن راه دفاع از میهن، از هموطنان خواست با پیروی از ولایت فقیه، شرکت در نماز جماعت و دوری از اختلافات، مانع فعالیت منافقین و ابرقدرت‌ها شوند.

شهید مهدی حاجی‌قاسمی در وصیت‌نامه خود خطاب به خانواده‌اش تأکید کرد: «جلوی فعالیت برادران و خواهرانم را نگیرید و به حرف منافقین و سودجویان و ضدانقلاب توجه نکنید که چه شد و چه نشد». این شهید والامقام از عزیزانش خواست با نگاه به خانواده‌های ایثارگر، مسیر مقاومت و جهاد را تداوم بخشند.

شهید یدالله توده‌خرمن در وصیت‌نامه خود با تأکید بر آیه "ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً..." خطاب به ملت ایران گفت: «برای حفظ قرآن و دین اسلام، رهبرمان را تنها نگذارید.»

شهید علی زینلی، از شهدای استان البرز، در وصیت نامه خود با تأکید بر تداوم راه انقلاب اسلامی، آمادگی ملت ایران برای تقدیم هفتصد هزار شهید جهت صادرات انقلاب را بیان کرد.

در آخرین پیامش نه تنها اشکی نریخت، که خواهان شادی شد؛ چرا که شهادت را بالاترین سعادت می‌دانست. سید جلیل اسماعیلی، سرباز جوانی که در وصیت‌نامه‌اش با آرامش نوشت: «برای من گریه نکنید، شهادت گریه ندارد». او رفت تا در بهشت موعود، به دیدارش بشتابیم.

شهید والامقام «وهاب‌الله‌ ویردیلی» در وصیت‌نامه خود با تأکید بر تربیت فرزندان در مسیر قرآن و اهل بیت(ع)، بر لزوم شدت عمل در برابر کفار و پشتیبانی از ولایت فقیه پای فشرد و از هموطنان خواست تا هزینه‌های مراسم خود را به جبهه ها ارسال کنند.

«مادرم، به قلب مهربانت قسم که همیشه دوستت داشته‌ام و برای ابد دوستت خواهم داشت...» وصیت‌نامه شهید محمدرضا احمدی شریف که در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۶۴ و در آستانه شهادتش نوشته شده، روایتی است سراسر عاطفه و دغدغه. او در این نوشته، که ترجیح می‌دهد آن را «حرف‌های دل» بنامد، با زبانی شیرین و صمیمی، از پدر و مادرش حلالیت می‌طلبد، برادرانش را به وفاداری و پشتیبانی از یکدیگر سفارش می‌کند و از خواهرانش می‌خواهد کدبانوهایی مهربان و مادرانی آگاه برای تربیت نسل آینده باشند. این وصیت‌نامه، که در آن حتی به بدهی‌های کوچک خود نیز اشاره کرده، تصویری زنده از مسئولیت‌پذیری، مهر عمیق خانوادگی و نگرانی‌های یک جوان آرمان‌خواه در آخرین لحظات زندگی است.